Bez przebaczenia - Agnieszka Lingas - Łoniewska

Tytuł: Bez przebaczenia
Autor: Agnieszka Lingas - Łoniewska
Wydawnictwo: Novae Res
Liczba stron: 337

Los bywa okrutny. Nie każdy wiedzie życie jak z bajki. Niektórzy mają lepiej, a inni gorzej. Najbardziej ubolewam nad losem dzieci, których rodzice nie są razem i mają jakieś tajemnice. I nim te tajemnice zostaną wyjawione dzieci często cierpią za coś, czego nie zrobiły. Ale cierpią nie tylko oni, ale też ich partnerzy, najbliżsi. Bo ból krzywd doznanych w dzieciństwie jest bólem długim.

Jak powszechnie wiadomo przeciwności losu często się przyciągają. A przecież powinno być odwrotnie – powinny się odpychać. Ale co, jeśli te sprzeczności mogą wspólnie stworzyć coś dobrego?

Paulinę Litwiak poznałam w momencie przeprowadzki nastolatki do jej ojca, którego nie znała. Jej mama, ojczym i braciszek zginęli w wypadku samochodowym. Dziewczyna buntuje się przeciwko miejscu zamieszkania ojca jak i przeciw samemu ojcu, który jest dla niej surowy. Zawód jej ojca to według samej Pauliny najokropniejsza rzecz na świecie. Mało tego! Dziewczyna w wyniku splotu wydarzeń poznaje „prawą rękę” ojca – podporucznika Piotra Sadowskiego. Młodą Litwiak i zielonookiego żołnierza połączy pokrętny los. Pewne wydarzenia zmuszą dziewczynę do wyjazdu z miasta, w którym odnalazła szczęście. I gdy obydwoje tak strasznie cierpią po rozstaniu, przeznaczenie znowu da o sobie znać, pozostawiając niespodziankę...

Główna bohaterka jest ukazana w dwóch odsłonach – jako młoda nastolatka, która walczy z demonami przeszłości i z własnym ojcem, który jest człowiekiem zimnym, dominującym oraz jako dojrzała kobieta zmuszona do powrotu do przeszłości. Czy mentalność Pauliny się zmieniła? Owszem, jej zachowanie ulega przemianie, aczkolwiek pewne jej postępowanie powiela schemat jej rodziców. W czym to się przejawia? Odpowiedz znajdziecie w książce.

„- Nie wiem, czemu nie lubiłam wojskowych. A przecież są tacy... pociągający. 

- Tylko ja jestem pociągający! Reszta to gbury i obleśne paskudy! Zapamiętaj to sobie (...)”

Piotr Sadowski to mężczyzna realizujący swoje dziecięce plany związane z wojskiem. Kocha to co robi i jest dumny ze swojego zawodu. Dzięki cyferkom, które go kręcą, spotyka Paulinę. Ich wzajemne relacje od początku bywały jasne - Piotra oczarowała Paulina i jak to na stratega przystało, zaczął działać . Jednak życie dało im mocno w kość, w wyniku czego rozstali się. Podporucznik bardzo ciężko to znosił. Nie raz otarł się o śmierć, która – według niego – pomogłaby mu zniweczyć ból po stracie Litwiak. I gdy on walczył z wrogiem, nie wiedział, że na niego gdzieś tam czeka nie tylko Paulina, ale również ktoś jeszcze.

Oboje pokonali wiele przeciwności losu. Ba! Paulina nienawidziła wojskowych a tu proszę – związała się właśnie z wojskowym, który odmienił jej świat, przegonił jej demony i nauczył życia. Wspólnie stawili czoło przeciwnościom i razem dbali o siebie. Taka miłość jaka ich spotkała zdarza się raz na milion. Bardzo mocno przeżywałam każde trudne momenty ich związku – płakałam razem z bohaterką, cieszyłam się z bohaterem i przeżywałam trwogę o Piotra razem z Pauliną. To książka wywołująca wszystkie możliwe emocje. Powieść pokazująca, że przeciwności losu nie mogą zniszczyć czegoś potężniejszego – miłości. Bo nie ma nic potężniejszego niż miłość.

Każda kolejna powieść spod pióra pani Agnieszki jest dla mnie jak lekarstwo. Pokochałam już dawno styl autorki, sposób w jaki kreuje bohaterów i fabuły, które są jeszcze lepsze niż poprzednie. „Bez przebaczenia” to moja trzecia książka, z którą miałam przyjemność spędzić kilka godzin. Godzin pełnych zarówno wzruszeń, łez jak również bólu, smutku. Zawsze po skończeniu powieści pani Agnieszki szukam puenty w opowieści. I czy znajduję? Naturalnie, że tak! Morał z tej powieści nasuwa się dość prosty z pozoru, ale przesłanie zrozumie tylko ten, kto jest wrażliwy na losy innych.

W sieci krąży wiele opinii, wiele z nich jest pozytywnych, aczkolwiek pojawiają się również te negatywne. Ja zaliczam się do tych pierwszych, bowiem od pierwszych stron niesamowicie wciągnęła mnie historia Pauliny. Autorka w ciekawy sposób, bez nazw miast ukazała obraz wielu miejsc, które były ważne dla Piotra i Pauliny.

„Bez przebaczenia” to powieść niezwykle wzruszająca, obrazująca losy dwójki ludzi u progu dorosłości, którzy stawiają czoło różnym wydarzeniom. To opowieść o potędze miłości, miłości scalającej dwójkę przeciwnych sobie osób w jedną całość. W treści autorka zawarła wiele interesujących zdań, które na długo pozostaną w mej pamięci.

Ocena:10/10

W zapomnieniu - Agnieszka Lingas - Łoniewska

Tytuł: W zapomnieniu
Autor: Agnieszka Lingas -Łoniewska
Wydawnictwo: Novae Res
Liczba stron:  340


Dwa zupełne inne charaktery - on charyzmatyczny, stanowczy. Ona - dziewczyna szczera i czysta. Gdy dochodzi do ich spotkania tworzą mieszankę wybuchową. Jakie efekty wynikną z ich spotkania? Czy to los chciał, aby się spotkali?

Michał, znany miejscowy gangster, samodzielnie wychowuje swojego młodszego brata, który jest podopiecznym Magdy. Pani pedagog po studiach w wielkim mieście wraca po latach do rodzinnych korzeni. Wychowawczyni dostrzega w chłopcu ogromny potencjał i postanawia pomóc w jego wykształceniu.  Do świata szybkich aut, brudnych interesów, łatwych dziewczyn i dużych pieniędzy wkracza dziewczyna o spokojnym charakterze. Oddaje swoje serce mężczyźnie, którego życie nauczyło nikomu nie ufać. Tych dwoje ludzi staje u progu uczucia zmieniającego spojrzenie na świat i sprawiającego, że przeszłość przestaje mieć znaczenie, a ważne jest jedynie to, co może przynieść im przyszłość. Takie uczucie zdarza się tylko raz, drugiej szansy już nie otrzyma się od losu. Lecz czy jest miejsce dla miłości w tym zapomnianym mieście?

Agnieszka Lingas - Łoniewska pochodzi z Wrocławia. Pisze książki łączące sensację z romansem. Kocha zwierzaki, Within Temptation i jeszcze kilka ostrzejszych dźwięków. Jak dotąd na rynku wydawniczym ukazały się " Bez przebaczenia" , trylogia "Zakręty losu", " Zakład o miłość" i "Szósty". We wrześniu swoją premierę będzie mieć powieść "Łatwopalni".  Jest laureatką konkursu na kryminalne opowiadanie z Dolnym Śląskiem w tle. Ma również swój udział w antologiach literackich m.in. w " Książki moja miłość". Tworzy w internecie stronę Czytajmy Polskich Autorów, która promuje polską prozę, prowadzi bloga z recenzjami oraz organizuje cykliczne konkursy, których nagrodami są książki polskich autorów.

Książkę przeczytałam gdzieś w połowie sierpnia, lecz recenzję piszę dopiero dziś, gdyż nie chciałam od razu jej zachwalać w stylu "oh, ah". Sama tego nie lubię, więc prezentować nie zamierzam. Ale przejdźmy do tematu. "W zapomnieniu" to powieść pełna dramatyzmu, emocji i uczuć. Gdy zasiadłam do niej, nic nie było w stanie mnie oderwać od niej. Od pierwszych kartek zżyłam się z Magdą, Michałem, Marcinem, Darkiem, Wiolą oraz innymi bohaterami. Kolejno przeżywałam sytuację, a to płacząc, by za chwilę śmiać się. Bywały momenty, w których emanowałam złością czy irytacją w stosunku do którejś z postaci, aczkolwiek nie sprawiło to faktu, że zakochałam się w tej historii. Pani Lingas - Łoniewska stworzyła ciekawy, pełen realiów świat, który może mieć miejsce w naszym otoczeniu. Gratuluję autorce pomysłu oraz wyobraźni. Niektóre sceny były tak realne, iż myślałam, że dzieją się gdzieś obok mnie.

Warsztat pisarski pani Agnieszki jest na wysokim poziomie. Chociaż nie znajdują się w nim jakieś wielce trudne słowa, to czuć w treści utworu atmosferę, jaka panuje między postaciami. Emocje biją z każdej strony! Pragnę więcej! Z miłą chęcią przeczytałam tę pozycję i już rozpoczynam polowanie na kolejne dzieła naszej utalentowanej Polki.

Szczerze polecam każdemu, kto wierzy albo nie wierzy w prawdziwą miłość. Historia Magdy i Michała udowadnia wiele, a także zmusza nas, by nawet kilkanaście dni po przeczytaniu, powrócić do niej w myślach.

Ocena: 9/10